Katja is de “Stammoeder”van onze kennel.

Zij maakte dromen waar en gaf ons de 1ste generatie Huis te Woude kindjes.

Cellan, Sally en Roosje zijn 3 van haar kinderen.

Zij zal voor altijd herinnert worden in ons Logo

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Katja is tot intens verdriet van ons en haar baasjes overleden op 12 juni 2020.

Na veel bloedtesten en onderzoek en uiteindelijk een beenmergpunctie bleken er sporen van Myelofibrose aanwezig.

Na steroïde behandeling en een bloedtransfusie die niet aan wilde slaan, bleek het helaas niet om een auto-immuun afwijking te gaan maar een vergelijking van beenmergkanker.

Uiterst zeldzaam en moeilijk te behandelen, helaas had Katja zoals het haar betaamd eeuwige trouw getoond en te laat laten merken dat het niet goed met haar ging. Behandeling was eigenlijk al niet meer mogelijk met enige kans van slagen.

We hebben met zn allen besloten, haar baasjes, Agnes en ik dat we niet zouden wachten tot het laatste moment en zij is op 12 juni waardig ingeslapen met haar baasjes aan haar zijde.

 

Katja kwam naar ons toen ze 5 maanden oud was in die eerste maanden heeft ze helaas heel wat opvoeding moeten missen. Ze is dan ook een dame die een gebruiksaanwijzing heeft. Ze is ontzettend lief, waakzaam en knuffelig. Ze houd niet van drukke plaatsen en onrust. Kinderen is ze dol op en die vertrouwd ze volledig. Gewoon bij de mensen zijn vind ze heerlijk. Onder een tafel alle voeten tellen. Draven vind ze heerlijk vooral aan de fiets, af en toe lekker de pootjes in een emmer water zetten of door een flinke plas blubber springen is ze dol op.

 

Ondanks hard werk en volledige inzet lukte het Katja niet volledig te aarden in Nederland.

De drukte, de dagelijkse geluiden, het ritme van Nederlands leven, ze had er  moeite mee maar de laatste maanden werd dit erger. Katja is graag buiten vooral in de winter en juist als er sneeuw lag moesten we haar maar zien binnen te krijgen. Er kwam een kans om Katja dat te bieden wat haar gelukkig maakt, een kans die ik ondanks mijn gevoel niet van haar mocht onthouden.

 

“Iceland”

Het land van vrije natuur en rust, het land van eigen erf. De droom voor Katja!

Sinds februari 2019 woont Katja in Iceland bij Agnes Klara Ben Jónsdóttir Kennel Norðurdals.

Ze heeft natuurlijk wel een samgenoot genaamd Rokko.

Katja vind het prachtig in Iceland en is er enorm gelukkig. Ze zal in Iceland ook een toevoeging zijn voor het ras. Met Agnes hebben we al een langdurige sterke vriendschap die nu een prachtige samenwerking tussen 2 kennels voor de toekomst van het ras met zich meebrengt.

 

Update 2020: Oktober 2019 ben ik Katja gaan opzoeken. En wat is zij gelukkig! Een emotioneel weerzien en ontmoeting van haar 2 puppen reutjes. Het was prachtig en ik koester deze extra herinneringen. Op de laatste avond verdwenen de wolken voor 5 minuten en mocht ik het wonder van het Noorderlicht meemaken. Katja is met pensioen en heeft in Iceland 2 prachitge zonen. Ze woont bij een geweldig stel in co eigenschap dat wandelingen organiseert op de gletsjer,

 

Katja zal voor altijd de grootste plaats in ons hart hebben.  Het blijft vooral voor mij een gevoelig punt, maar soms moet je accepteren dat eigen geluk niet voor het geluk van de hond gaat.